ใจเขาใจเรา เราเข้าใจกันแค่ไหน
เรื่องของ ใจเขาใจเรา เป็นหัวใจสำคัญในการใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันในสังคมโดยมีจิตใจที่เปิดกว้างยอม รับฟังความคิดเห็นของผู้อื่นตามหลักประชาธิปไตย แต่ความเป็นจริง ในสังคมไทยยากมากท่ีจะให้ผู้ใหญ่รักฟังผู้น้อย ผู้มีอำนาจรับฟังผู้ปฏิบัติ เนี้ยคือความจริง แต่จะมีสัีกกี่คนที่ทำได้อยากที่ตนพูดว่าใจเขาใจเรา เราจะเข้าใจ ง่ายๆคือขั้นแรก
1. คนทุกคนย่อมต้องการให้ผู้อื่นคล้อยตามบ้าง ไม่มากก็น้อย อย่างเช่นในเวลารับฟังการประชุมหรืออภิปราย เราได้รับฟังความคิดเห็นของคนอื่นโดยไม่มีอคติเสียก่อน หรือว่าแสดงความไม่เห็นด้วยเสียก่อน สิ่งเหล่านี้นอกจากจะช่วยให้การทำงาน ร่วมกันราบรื่นไปได้ด้วยดีแล้ว ยังช่วยส่งเสริมบุคลิกภาพและมนุษย์สัมพันธ์ระหว่างเรากับผู้อื่นอีกด้วย
2. ต้องรู้จักที่จะแก้ไขข้อขัดแย้งกันบ้าง มีการปรับความเข้าใจกันอยู่เสมอ ไม่ปล่อยให้มีความขัดแย้งในเรื่องความสัมพันธ์กันไปตลอดเวลา
3. รู้จักที่จะสนใจคนอื่นบ้าง ทุกคนต้องการที่จะให้คนอื่นสนใจ เราจึงควรแสดงออกถึงการให้ความสำคัญแก่ผู้อื่นบ้าง แม้ว่าบางครั้งการกระทำนั้นจะไม่มีความหมายอะไรเลย
4. อารมณ์จะต้องไม่ขัดกัน หาทางปรับความเข้าใจกัน มีความกลมกลืนกันไปได้
5. ให้รู้จักคิดกันในเรื่องง่ายๆ อย่าคิดลึกซึ้งนักในการที่จะเข้ากับผู้อื่น คิดง่ายๆ ตรงไปตรงมา
6. ต้องคิดเสียก่อนแล้วค่อยพูด เพื่อไม่ให้มีการผิดพลาด และกระทบกระทั่งกันจนต้องมีการขอโทษในภายหลัง
7. อย่าลืมว่าทุกคนเห็นแก่ตัวทั้งนั้น ทุกคนพยายามต่อสู้ดิ้นรนเพื่อให้ได้ในสิ่งต่างๆ ที่เขาต้องการ เขาอาจจะต้องนึกถึงตัวเองก่อนเสมอ จึงควรมีความเข้าใจในผู้อื่น
8. หาจุดสนใจกัน หาจุดที่มีความสนใจร่วมกัน และในการคุยควรจะตั้งต้นพูดเรื่องอะไรอย่างไร
9. อุดมคติต้องไม่ขัดกัน มีความเห็นพ้องต้องกันในสิ่งที่ถูกต้องเหมือนกันเสมอ
มนุษย์ จะอยู่เย็นเป็นสุขไม่ได้หากมัวนึกถึงแต่ “เรา” โดยไม่นึกถึง “เขา” เลย การที่จะรู้จักความต้องการของผู้อื่นไว้บ้าง ก็ย่อมจะนำไปสู่ความเข้าใจอันดีระหว่างกัน และการพัฒนา
ที่มา: อารมณ์ที่พาไป และความเบื่อหน่ายของที่ทำงานในชีวิตฉัน ขอบคุณสถานการณ์ที่พบเจอในปัจจุบันของหน่วยงาน